De Grote Slachting 1914 - 1919

De Grote Slachting 1914 – 1919 is het nieuwste stripboek van Tardi. Het speelt zich af tijdens WOI en wordt verteld door de ogen van een soldaat aan het front. Gewoon een jongen die voor de oorlog begon als metaaldraaier werkte, die net als miljoenen anderen door de grote wereldleiders als een poppetje naar het front werd geschoven om op andere jongens die in hetzelfde schuitje zaten als hij te schieten.

Het boek bestaat uit twee delen. Eerst de strip van Tardi – zijn opa vocht aan het front, en zijn oma vertelde de kleine Tardi over de gruwelen die haar man daar meemaakte. Daarna een stuk met veel tekst en foto’s over het ontstaan en verloop van de oorlog, geschreven door historicus Jean-Pierre Verney. In dit gedeelte ben ik nu en er staat een foto in die me niet loslaat. Het is een portretfoto van een soldaat wiens gezicht volledig aan flarden is geschoten. Hij ligt op bed, door zijn halfgesloten ogen kijkt hij je aan. Alles vanaf zijn neus is totaal verwoest en hangt in flarden, in lappen vlees naar beneden. Het midden van zijn gezicht is een donkere put. Hij ademt nog, hij leeft nog en ik vraag me af of hij kan ruiken en of en hoe de artsen erin zijn geslaagd zijn gezicht weer aan elkaar te plakken.

Dat één iemand dit overkomt, is afschuwelijk en onvergeeflijk. De Eerste Wereldoorlog kostte aan 10 miljoen mensen het leven en zorgde voor 29 miljoen gewonden en invaliden.

“Die oorlog bleef maar duren. En daarna zouden er weer nieuwe komen. “De allerlaatste”, laat me niet lachen! Zo ging het al sinds de oertijd. Van de oorlog om het vuur tot de oorlog om olie of bananen, en altijd hetzelfde liedje: het geluid van versplinterende botten. Waarom zou dat ooit ophouden?”